การเมืองใช่งานอดิเรก

นั่งอ่านดราม่าที่ กรรมกรไซเบอร์ และ การผลักดันนโยบายตามระบอบประชาธิปไตย โดย mk เจ้าเก่า
  • เป็นอะไรที่น่าสนใจ แนะนำให้อ่าน
  • ไม่รู้ว่าสองอันนี้มันเกี่ยวกันไหม ถ้าเกี่ยว ไอ้การที่จะแค่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องนโยบายสาธารณสุขกัน แล้วถึงขั้นไล่ให้ไปตั้งพรรคการเมือง มันก็คงจะเกินไป แต่นั่นเป็นเรื่องของการถกเถียง สนทนา ก็ว่ากันไป
  • แต่ก็มีมุมมองที่น่าพิจารณา ในแง่ของแนวคิดที่ว่าอยากได้อะไรก็ตั้งกลุ่มตั้งพรรคของตัวเองไป lobby เอา
  • ซึ่งผมตั้งข้อสังเกตว่า ถึงแม้มันจะมีส่วนจริง แต่ดูเหมือนมันจะเป็นการดูถูกอาชีพนักการเมืองกันไปหน่อยไหม
หรือว่าไม่? ผมเสนอความเห็นว่า (และผมจะเสนอเฉยๆ จะไม่ไปตั้งพรรคการเมือง)
  • ในอุดมคติแล้วนักการเมืองควรจะเป็นอาชีพจริงๆ เป็นอาชีพที่มีเกียรติ และคนที่จะเป็นต้องมีความสามารถในการบริหาร และต้องเสียสละ ไม่ใช่ว่าใครก็เป็นได้ หรือเปล่า
  • พรรคการเมืองควรจะมีอุดมการณ์และแนวคิดในการบริหารประเทศ มีมุมมองที่กว้างขวางทั้งในระดับประเทศและระดับโลกนะ
  • กล่าวคือ ตัวตั้งต้องเป็นประเทศ ส่วนการจะมีแนวคิดที่ไปทางด้านใดด้านหนึ่ง อันเนื่องมาจากหรือไม่เนื่องมาจากการสนับสนุนโดยกลุ่มย่อย ข้างใดข้างหนึ่ง ก็เป็นไปได้
  • แต่เมื่อมีการขัดแย้งกันระหว่างตัวตั้งกับกลุ่มสนับสนุนแล้ว ตัวตั้งคือประเทศจะต้องเป็นหลัก
  • ไม่ใช่ว่าตั้งพรรคแค่เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของกลุ่มตนเอง, อาชีพอะไรก็ไปเป็นนักการเมืองได้
หรือเป็นเพราะแนวคิดที่ว่าทำอะไรแค่กลุ่มของตนเอง มันคือปัญหาของประเทศเราในปัจจุบัน?
  • ผมเคยอ่านหนังสือเขียนโดยนาวิกโยธินอเมริกันที่รอดมาได้จากอัฟกันขณะที่เพื่อนในหมู่ตายเรียบ มีประโยคนึงเขาพูดว่า ในฐานะนาวิกโยธินสหรัฐเขาจะปฏิบัติตามคำสั่งของประธานาธิปดี หรือ Chief of State ของเขา ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร มาจากพรรคไหน แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม เพราะเขาเชื่อว่าประธานาธิปดีของเขาทำเพื่อประเทศของเขาจริงๆ
  • แล้วเราเชื่อโดยบริสุทธิ์ใจกันไหม ว่านายกรัฐมนตรีของประเทศไทยแต่ละท่าน ทั้งปัจจุบัน และที่ผ่านๆ มา ทำเพื่อประเทศของเราจริงๆ ไม่ใช่เพื่อแค่กลุ่มของตน?

ความคิดเห็น

Beamer User กล่าวว่า
เขียนดีครับ
Beamer User กล่าวว่า
เขียนดีครับ

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ขับรถในประเทศไทยอันตรายที่สุด

คุณเป็นผู้นำหรือผู้ตาม?

อ่านผลตรวจเลือดด้วยตนเอง